ΣΤΡOΦΗ ΙΙΙ
O μεγάλος Τροχός στράφηκε στον εαυτό του.
Oι επτά μικρότεροι τροχοί έσπευσαν σε ύπαρξη.
Περιστρέφονται σαν τη Μητέρα τους,
γύρω
μέσα και
μπροστά.
Όσα υπάρχουν, ήταν.
Oι τροχοί ήταν ανόμοιοι και
σε ενοποίηση ένας.
Καθώς ελισσόταν ο μεγάλος Τροχός,
το εσώτερο πυρ ξεπήδησε.
Ζωοδότησε τον πρώτο τροχό.
Κυκλοφόρησε.
Εκατομμύρια πυρά αναπήδησαν.
Η ποιότητα της ύλης πύκνωσε αλλά
μορφή δεν υπήρχε.
Oι Υιοί του Θεού
εγέρθηκαν
ανίχνευσαν τα βάθη της Φλόγας
απέσπασαν απ’ την καρδιά
τον ιερό Λίθο του Πυρός
και προχώρησαν στον επόμενο.
Γυρίζοντας ξανά ο Μεγάλος Τροχός εξαπέλυσε
το δεύτερο.
Και πάλι η φλόγα ξεπήδησε
πήρε στην καρδιά της το Λίθο και
συνέχισε να περιστρέφεται.
Oι Υιοί του Θεού εγέρθηκαν πάλι και
ερεύνησαν μες στη φλόγα.
“Η μορφή δεν επαρκεί”, είπαν,
“απομακρύνετέ την
από το πυρ”.
Ταχύτερα περιστράφηκε ο μεγαλύτερος Τροχός,
κυανόλευκη ξεπήδησε η φλόγα.
Oι Υιοί του Θεού επανήλθαν και
ένας μικρότερος τροχός
περιστράφηκε.
Επτά φορές η ανακύκληση κι επτά φορές
μεγάλη η θερμότητα.
Πιο στέρεη έγινε η άμορφη μάζα και
βαθύτερα βυθίστηκε ο Λίθος.
Στην καρδιά του ενδότατου πυρός κατέβηκε
ο ιερός Λίθος.
Τη φορά αυτή το έργο έγινε καλύτερα και
πιο τελειοποιημένο ήταν το προϊόν.
Στην έβδομη περιστροφή ο τρίτος τροχός
επέστρεψε το Λίθο.
Τριπλή η μορφή,
ρόδινο το Φως και
επταπλή η αιώνια αρχή.
Έξω απ’ το μεγαλύτερο Τροχό,
κάτω απ’ το θόλο του ουρανού,
ήλθε στο φως ο μικρότερος τροχός που
λογαριάστηκε σαν ο τέταρτος.
Oι αιώνιοι Λχα κοίταξαν κάτω
κι οι Υιοί του Θεού κατέφθασαν.
Ως το μύχιο σημείο του θανάτου εκσφενδόνισαν
τον ιερό Λίθο.
Υψώθηκαν οι επευφημίες των Τσόχαν.
Το έργο είχε ξεπεράσει μια καμπή.
Aπό την οπή του εξώτερου σκότους συνέλεξαν
το Λίθο,
διάφανο τώρα και ανόθευτο,
με χρώμα ρόδινο και κυανούν.
Η περιστροφή του πέμπτου τροχού και
η δράση του πάνω στο Λίθο
τον έκανε ακόμη πιο άξιο.
Κίτρινη η χροιά της ανάμειξης
πορτοκαλί το εσώτερο πυρ
ώσπου
το κίτρινο
το ρόδινο και
το κυανούν
ανέμειξαν τους ανεπαίσθητους τόνους τους.
Oι τέσσερις τροχοί μαζί με το μεγαλύτερο
κατεργάσθηκαν
έτσι το Λίθο ώσπου
όλοι οι Υιοί του Θεού επικρότησαν και είπαν:
“Το έργο έγινε”.
