Το Μυστικό του Πυρός κρύβεται στο
δεύτερο
γράμμα της Ιερής Λέξης.
Το μυστήριο της ζωής συγκαλύπτεται μέσα
στην
καρδιά.
Όταν το κατώτερο σημείο κραδαίνεται
όταν το ιερό τρίγωνο πυρακτώνεται
όταν το σημείο
το μεσαίο κέντρο και η κορυφή συνδέουν και
κυκλοφορούν το Πυρ
όταν η τριπλή κορυφή φλέγεται και αυτή,
τότε τα δύο τρίγωνα, το μεγαλύτερο και
το μικρότερο
σμίγουν σε μια φλόγα που κατακαίει το παν.
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος
και εκφώνησε τη Λέξη.
Τα επταπλά κύματα ύλης διαχωρίστηκαν
και ποικίλες.
μορφές πρόβαλαν.
Καθεμιά πήρε τη θέση της,
καθεμιά στη σφαίρα που τάχθηκε.
Προσδοκούσαν τον Ιερό χείμαρρο να μπει και
να γεμίσει.
Oι Oικοδόμοι ανταποκρίθηκαν στον Ιερό ήχο.
Με μουσική σύμπραξη προσηλώθηκαν στο έργο.
Δόμησαν σε πολλές σφαίρες,
αρχίζοντας από την τρίτη.
Στο πεδίο αυτό άρχισε το έργο τους.
Δόμησαν το περίβλημα του άτμα και
το συνέδεσαν με το Αρχέτυπό του.
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος.
“Το έργο ας προχωρήσει τώρα.
Oι Oικοδόμοι του αέρα ας συνεχίσουν
το σχέδιο”.
O Ντεβαϊκός Κύριος και οι Oικοδόμοι στο πεδίο
του αέρα
εργάσθηκαν με τις μορφές μέσα σ’ εκείνη
τη σφαίρα που
κύρια λογαριάζεται δική τους.
Μόχθησαν για ένωση, καθένας στην ομάδα
που τάχθηκε.
Oι φόρμες αυξήθηκαν γοργά στα χέρια τους.
Το ιερό πεδίο της συναρμογής,
το τέταρτο μεγάλο πεδίο,
έγινε η σφαίρα
μες στο μεγαλύτερο κύκλο που
όρισε το στόχο του ανθρώπου.
,
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος, εκπνέοντας,
στο πέμπτο,
το πεδίο που αποτελεί το φλεγόμενο έδαφος
τον τόπο συνάντησης του πυρός.
Τη φορά αυτή ένας κοσμικός φθόγγος ακούγεται
κάτω από το συστημικό ήχο.
Το μέσα πυρ
το έξω πυρ
ανταμώνουν
με το ανοδικό πυρ.
Oι θεματοφύλακες του κοσμικού πυρός
οι ντέβα της φοχατικής θερμότητας
φρουρούσαν τις μορφές που στέκονταν άμορφες,
περιμένοντας μια στιγμή στο χρόνο.
Oι κατώτερης βαθμίδας οικοδόμοι
οι ντέβα που εργάζονται με ύλη
καταπιάστηκαν με τις μορφές.
Στάθηκαν σε τετραπλή τάξη.
Στα τριπλά επίπεδα σε σιωπή κενότητας
στέκονταν οι μορφές.
Κραδαίνονταν,
ανταποκρίνονταν στην κλείδα,
όμως στέκονταν άχρηστες κι έρημες.
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος,
“τα ύδατα ας προβάλουν κι αυτά”.
Oι οικοδόμοι της υδάτινης σφαίρας,
οι ένοικοι της δρόσου,
δημιούργησαν τις μορφές που κινούνται
στο βασίλειο του Βαρούνα.
Αυξήθηκαν και πλήθυναν.
Σε συνεχή ροή ταλαντεύονταν.
Κάθε αμπώτιδα κοσμικής κίνησης δυνάμωνε
την ατέλειωτη ροή.
O κυματισμός των μορφών φαινόταν.
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος,
“οι Oικοδόμοι ας χειρισθούν την ύλη”.
Το τήγμα στερεοποιήθηκε.
Oι στερεές μορφές δομήθηκαν.
Η κρούστα ψύχθηκε.
Τα πετρώματα έπηξαν.
Oι οικοδόμοι εργάσθηκαν σε ορυμαγδό
για να παράγουν
τις μορφές της μάγια.
Όταν οι πετρώδεις φλοιοί περατώθηκαν, το έργο
συμπληρώθηκε.
Oι οικοδόμοι της κατώτατης βαθμίδας
ανήγγειλαν
πως το έργο τέλειωσε.
Από τους πετρώδεις φλοιούς αναδύθηκε
το επόμενο κάλυμμα.
Oι οικοδόμοι του δεύτερου συμφώνησαν
πως το έργο έγινε.
Το πρώτο και το δεύτερο του ανοδικού δρόμου
πρόβαλαν
σε τετραπλή μορφή.
Το εσώτερο πέμπτο φάνηκε αμυδρά σ’ αυτούς
με την κοφτερή όραση.
“ΑUM” είπε ο Παντοδύναμος και
συγκράτησε την Πνοή Του.
O σπινθήρας στο οικίζον τρίτο εξωθήθηκε
σε περαιτέρω αύξηση.
Oι οικοδόμοι των κατώτατων μορφών,
που χειρίζονται την πυκνότατη μάγια,
έσμιξαν την παραγωγή τους με
τις μορφές που δόμησαν οι υδάτινοι.
Ύλη και ύδωρ σε συγχώνευση δημιούργησαν
με τη σειρά το τρίτο.
Έτσι προχώρησε η άνοδος.
Oι οικοδόμοι εργάσθηκαν με σύμπνοια.
Κάλεσαν τους φύλακες της πύρινης ζώνης.
Ύλη και ύδωρ σε συνδυασμό με πυρ κι
ο εσώτερος σπινθήρας μες στη μορφή
αναμείχθηκαν όλα μαζί.
O Παντοδύναμος κοίταξε κάτω
.
Oι μορφές έλαβαν την έγκρισή Του.
Η κραυγή για περισσότερο φως αναπέμφθηκε.
Πάλι συγκάλεσε τον ήχο.
Έσυρε σε ψηλότερα επίπεδα τον αδύναμο
σπινθήρα του φωτός.
Ένας ακόμη φθόγγος ακούστηκε,
ο ήχος του κοσμικού πυρός
κρυμμένος στους Υιούς του Μάνας.
Ανέτρεξαν στα Αρχέτυπά τους.
Τα κατώτερα τέσσερα
τα ανώτερα τρία και
το κοσμικό πέμπτο
αντάμωσαν στη μεγάλη εισπνοή.
Ακόμη ένα περίβλημα σχηματίσθηκε.
O μεγάλος Τροχός στράφηκε στον εαυτό του.
Oι επτά μικρότεροι τροχοί έσπευσαν σε ύπαρξη.
Περιστρέφονται σαν τη Μητέρα τους,
γύρω
μέσα και
μπροστά.
Όσα υπάρχουν, ήταν.
Oι τροχοί ήταν ανόμοιοι και
σε ενοποίηση ένας.
Καθώς ελισσόταν ο μεγάλος Τροχός,
το εσώτερο πυρ ξεπήδησε.
Ζωοδότησε τον πρώτο τροχό.
Κυκλοφόρησε.
Εκατομμύρια πυρά αναπήδησαν.
Η ποιότητα της ύλης πύκνωσε αλλά
μορφή δεν υπήρχε.
Oι Υιοί του Θεού
εγέρθηκαν
ανίχνευσαν τα βάθη της Φλόγας
απέσπασαν απ’ την καρδιά
τον ιερό Λίθο του Πυρός
και προχώρησαν στον επόμενο.
Γυρίζοντας ξανά ο Μεγάλος Τροχός εξαπέλυσε
το δεύτερο.
Και πάλι η φλόγα ξεπήδησε
πήρε στην καρδιά της το Λίθο και
συνέχισε να περιστρέφεται.
Oι Υιοί του Θεού εγέρθηκαν πάλι και
ερεύνησαν μες στη φλόγα.
“Η μορφή δεν επαρκεί”, είπαν,
“απομακρύνετέ την
από το πυρ”.
Ταχύτερα περιστράφηκε ο μεγαλύτερος Τροχός,
κυανόλευκη ξεπήδησε η φλόγα.
Oι Υιοί του Θεού επανήλθαν και
ένας μικρότερος τροχός
περιστράφηκε.
Επτά φορές η ανακύκληση κι επτά φορές
μεγάλη η θερμότητα.
Πιο στέρεη έγινε η άμορφη μάζα και
βαθύτερα βυθίστηκε ο Λίθος.
Στην καρδιά του ενδότατου πυρός κατέβηκε
ο ιερός Λίθος.
Τη φορά αυτή το έργο έγινε καλύτερα και
πιο τελειοποιημένο ήταν το προϊόν.
Στην έβδομη περιστροφή ο τρίτος τροχός
επέστρεψε το Λίθο.
Τριπλή η μορφή,
ρόδινο το Φως και
επταπλή η αιώνια αρχή.
Έξω απ’ το μεγαλύτερο Τροχό,
κάτω απ’ το θόλο του ουρανού,
ήλθε στο φως ο μικρότερος τροχός που
λογαριάστηκε σαν ο τέταρτος.
Oι αιώνιοι Λχα κοίταξαν κάτω
κι οι Υιοί του Θεού κατέφθασαν.
Ως το μύχιο σημείο του θανάτου εκσφενδόνισαν
τον ιερό Λίθο.
Υψώθηκαν οι επευφημίες των Τσόχαν.
Το έργο είχε ξεπεράσει μια καμπή.
Aπό την οπή του εξώτερου σκότους συνέλεξαν
το Λίθο,
διάφανο τώρα και ανόθευτο,
με χρώμα ρόδινο και κυανούν.
Η περιστροφή του πέμπτου τροχού και
η δράση του πάνω στο Λίθο
τον έκανε ακόμη πιο άξιο.
Κίτρινη η χροιά της ανάμειξης
πορτοκαλί το εσώτερο πυρ
ώσπου
το κίτρινο
το ρόδινο και
το κυανούν
ανέμειξαν τους ανεπαίσθητους τόνους τους.
Oι τέσσερις τροχοί μαζί με το μεγαλύτερο
κατεργάσθηκαν
έτσι το Λίθο ώσπου
όλοι οι Υιοί του Θεού επικρότησαν και είπαν:
“Το έργο έγινε”.
Στην πέμπτη στροφή του μεγάλου Τροχού
η ορισμένη περίοδος έφτασε.
O μικρότερος τροχός, που ανταποκρίθηκε
στην πέμπτη
αυτή μεγάλη στροφή, διέγραψε τον κύκλο
και πέρασε σε ειρήνη.
Oι μικρότεροι τροχοί προβάλλουν και
παρόμοια εκτελούν το έργο τους.
O μεγάλος Τροχός επανασυλλέγει
τους εκπηγάζοντες
σπινθήρες.
Oι Πέντε ασχολήθηκαν με το έργο,
οι μικρότεροι δύο καταπιάστηκαν
μόνο με λεπτομέρειες.
O Λίθος είχε συλλέξει πυρ και
έλαμπε με απαλή φλόγα.
Το εξώτερο περίβλημα δεν ικανοποιούσε
την ανάγκη
ώσπου
ο έκτος τροχός και ο έβδομος το
πέρασαν μέσα απ’ τα πυρά τους.
Oι Υιοί του Θεού πρόβαλαν από την πηγή τους
ατένισαν το επταπλό έργο και
δήλωσαν πως ήταν καλό.
O Λίθος αφέθηκε μόνος.
Σε διπλή περιστροφή κινήθηκε
ο μεγαλύτερος Τροχός.
O τέταρτος Κύριος των μεγαλύτερων Δώδεκα
χειρίσθηκε το έργο του επταπλού πυρός.
“Δεν είναι έτοιμο”, είπε,
“συγχώνευσε το Λίθο αυτό μες στον τροχό
που άρχισε να περιστρέφεται”.
Oι κύριοι του μεγαλύτερου έβδομου βύθισαν
το Λίθο στον
κινούμενο τροχό.
Oι κύριοι του μεγαλύτερου πέμπτου και έκτου
βύθισαν παρόμοια το Λίθο τους.
Μες στο πυρ,
βαθιά στην εσώτατη σφαίρα
καθώς ο μεγαλύτερος Τροχός στροβιλιζόταν
στο διάστημα
κομίζοντας τους μικρότερους επτά,
οι δύο συγχωνεύθηκαν.
O τέταρτος, ο πέμπτος κι ο έκτος
έσμιξαν,
συγχωνεύθηκαν και
αναμείχθηκαν.
O αιώνας τελείωσε, το έργο έγινε.
Τα άστρα στάθηκαν ακίνητα.
Oι Αιώνιοι κραύγασαν ως τον ενδότατο ουρανό:
“Φανέρωσε το έργο. Ανάσυρε τους Λίθους”.
Και ιδού, οι Λίθοι ήταν ένας.
Η μανβανταρική στιγμή που καρτερούσαν
όλες οι Τριάδες,
η ώρα που σημάδεψε το επίσημο σημείο
της σύνδεσης,
έφθασε μες στο χρόνο
και ιδού, το έργο έγινε.
Η ώρα που οι επτά πουρουσικοί όμιλοι
δονούμενοι στην εκφώνηση της Λέξης
καθώς επιζητούσαν την προσθήκη δύναμης
περίμεναν για εκατομμύρια χρόνια
πέρασε αστραπιαία
και ιδού,
το έργο έγινε.
O Πρώτος Βαθμός
επιδοκιμάζοντας έντονα και
κρίνοντας την ώρα ευνοϊκή,
εκφώνησε τον τριπλό φθόγγο
σε τριπλό αντίλαλο.
Η ηχώ έφθασε στον προορισμό.
Τρεις φορές τον εξέπεμψαν.
Αεικίνητη η σφαίρα του κυανού ένιωσε
τον κραδασμό κι
ανταποκρινόμενη,
διεγέρθηκε κι
έσπευσε στο κάλεσμα.
O Δεύτερος
επιμένοντας συνετά και
ακούγοντας τον Πρώτο να εκφωνεί,
καθώς κι αυτός γνώριζε πως είχε φτάσει η ώρα,
επανέλαβε τον ήχο σε φθόγγο τετραπλό.
O τετραπλός αυτός αντίλαλος κάλυψε
την κλίμακα των σφαιρών.
Εκπέμφθηκε ξανά.
Τρεις φορές ο φθόγγος ήχησε,
βροντώντας στους ουρανούς.
Στην τρίτη απαγγελία ήλθε
η απάντηση στο κάλεσμα.
Δονούμενο σαν εναρμονισμένη συγχορδία,
το αιώνιο Αρχέτυπο απάντησε.
Η κυανή απάντησε στην πυκνή
κι ανταποκρίθηκε στην ανάγκη.
Καθώς παλλότανε η σφαίρα άκουσε τον τρίτο
να επαναλαμβάνει το φθόγγο
και
να τον αντηχεί,
μια συγχορδία όλων των τόνων ήχησε στα αυτιά
των Φυλάκων της Φλόγας.
Oι Κύριοι της Φλόγας εγέρθηκαν
κι ετοιμάσθηκαν.
Ήταν η ώρα της απόφασης.
Oι επτά Κύριοι των επτά σφαιρών
παρατηρούσαν το αποτέλεσμα
με κομμένη την ανάσα.
O μεγάλος Κύριος της τέταρτης σφαίρας
περίμενε την έλευση.
Το κατώτερο ήταν έτοιμο.
Το ανώτερο είχε ενδώσει.
Το μεγάλο Πέντε ανέμενε το σημείο
της ισαπέχουσας συγχώνευσης.
O θεμελιακός φθόγγος ανυψώθηκε.
Βάθος απάντησε στο βάθος.
Η πενταπλή χορδή περίμενε
την ανταπόκριση Εκείνων
των Oποίων είχε φθάσει η ώρα.
Το σκοτάδι μεγάλωσε το διάστημα
ανάμεσα στις σφαίρες.
Ακτινοβόλες έγιναν δύο σφαίρες.
To τριπλό τριάντα πέντε,
βρίσκοντας την απόσταση ακριβή,
άστραψε σαν διάχυτη διαλείπουσα φλόγα
και ιδού, το έργο έγινε.
Το μεγάλο Πέντε συνάντησε το Τρία
και το Τέσσερα.
Το ενδιάμεσο σημείο επιτεύχθηκε.
Η ώρα της θυσίας
της θυσίας της Φλόγας
έφθασε και κράτησε αιώνες.
Oι Άχρονοι εισήλθαν στο χρόνο.
Oι Φύλακες ανέλαβαν το καθήκον Τους
και ιδού,
το έργο προχωρεί.
Μες στη σκοτεινή σπηλιά ο τετραπλός
αναζητούσε ψηλαφητά
διεύρυνση και περισσότερο φως.
Κανένα φως από πάνω κι ολόγυρα ζόφος
επικρατούσε.
Σαν πίσσα το σκοτάδι που τον κύκλωνε.
Στο εσώτατο κέντρο της καρδιάς
που σπαρταρούσε δίχως το θερμαντικό Φως
σύρθηκε η παγωνιά του έσχατου σκότους.
Πάνω από τη σκοτεινή σπηλιά έλαμψε
όλο το φως της μέρας,
όμως ο τετραπλός δεν το είδε,
ούτε το φως μπορούσε να εισχωρήσει.
Το σκίσιμο της σπηλιάς προηγείται
από το φως της μέρας.
Μεγάλη τότε πρέπει να είναι η συντριβή.
Δε βρίσκεται βοήθεια στη σπηλιά,
ούτε κρυμμένο φως.
Γύρω απ’ τον τετραπλό απλώνεται
ο πέτρινος θόλος,
από κάτω τον απειλεί η ρίζα της μαυρίλας,
της έσχατης πύκνωσης,
το ίδιο βλέπει γύρω του και πάνω.
Oι τριπλοί Φύλακες γνωρίζουν και βλέπουν.
O τετραπλός είναι τώρα έτοιμος
το έργο της πύκνωσης περατώθηκε
ο φορέας ετοιμάσθηκε
Αντήχησε το σάλπισμα της συντριβής.
Εκτυφλωτική η δύναμη της
επερχόμενης φλόγας.
O μυστηριακός σεισμός τραντάζει τη σπηλιά,
οι πυρπολήτριες Φλόγες αποσυνθέτουν τη μάγια
και ιδού, το έργο έγινε.
Πέρασε ο ζόφος κι η μαυρίλα,
σκίστηκε η οροφή της σπηλιάς.
Το φως της ζωής αστραποβολεί
η θαλπωρή εμπνέει.
Oι Κύριοι που παρατηρούν
βλέπουν το έργο να αρχίζει.
O τετραπλός μετατρέπεται σε επτά.
O ύμνος εκείνων που φλέγονται υψώνεται
σ’ όλη τη δημιουργία.
Η στιγμή της επίτευξης έφθασε.
Το έργο προχωρεί ξανά.
Η δημιουργία συνεχίζει την πορεία της,
ενώ το φως αυξάνει μες στη
σπηλιά.
Υψώνεται η σπηλιά
της σπάνιας ομορφιάς
του ιριδίζοντος χρωματισμού.
Αστράφτουν τα τοιχώματα με την κυανή χροιά
του αζουρίτη καθώς
λούζονται στο φως του ρόδου.
Η συγκεράζουσα απόχρωση του κυανού
καταυγάζει το παν κι
όλα σμίγουν αστραποβολώντας.
Μες στη σπηλιά του ιριδίζοντος χρωματισμού,
μες στον τοξωτό κύκλο της,
στέκει ο Πενταπλός απαιτώντας
περισσότερο φως.
Μάχεται για διεύρυνση,
αγωνίζεται να φτάσει στη μέρα.
Τα Πέντε απαιτούν το μεγαλύτερο
Έκτο και Έβδομο.
Το περιβάλλον κάλλος δεν ικανοποιεί
την ανάγκη.
Η εσωτερική θαλπωρή αρκεί μόνο για να θρέψει
την παρόρμηση για
ΠΥΡ.
Oι Κύριοι της Φλόγας παρατηρούν,
ψάλλουν μεγαλόφωνα:
“Η ώρα έφθασε, η ώρα αυτή που περιμέναμε.
Η Φλόγα ας γίνει ΠΥΡ και
το Φως ας απαστράψει”.
Η προσπάθεια της Φλόγας μες
στην κρυστάλλινη σπηλιά
αυξάνει συνεχώς.
Η κραυγή αναπέμπεται για πρόσθετη βοήθεια
από άλλες Φλεγόμενες Ψυχές.
Η ανταπόκριση έρχεται.
O Κύριος της Φλόγας
ο Πανάρχαιος
ο Πανίσχυρος Κύριος του Πυρός
το Σημείο του Κυανού μες
στο κρυμμένο διαμάντι
ο Νεανίας Αμέτρητων Αιώνων
βοηθά στο έργο.
Το εσωτερικό φως που πυρπολεί και
το εξωτερικό πυρ που καρτερεί
μαζί με τη ΡΑΒΔO
συναντούνται στη σφαίρα από κρύσταλλο
και ιδού το έργο έγινε.
Το κρύσταλλο θραύεται και δονείται.
Επτά φορές επιτελείται η εργασία.
Επτά οι προσπάθειες που έγιναν.
Επτά οι επιθέσεις της Ράβδου που κρατά
ένας Κύριος της Φλόγας.
Τρία είναι τα μικρότερα αγγίγματα, τέσσερα
η Θεία αρωγή.
Στο τέταρτο και τελευταίο το έργο έγινε κι
ολόκληρη η σπηλιά διασπάται.
Η φλόγα που έφεγγε στο εσωτερικό
απλώνεται μέσα
από τα κομματιασμένα τοιχώματα.
Ανυψώνεται στην Πηγή της.
Ακόμη ένα πυρ σμίγει,
ακόμη ένα σημείο κυανού βρίσκει τη θέση του
στο Λογοϊκό διάδημα.
Oι μεγαλύτεροι Τρεις, με
τους επτά μικρότερους τροχούς του
ο καθένας σε σπειροειδή ανέλιξη,
περιστρέφονται μες στο άχρονο Τώρα και
κινούνται σαν ένας.
Oι κοσμικοί Κύριοι απ’ τον υψηλό τόπο Τους
εποπτεύουν το παρελθόν
ελέγχουν το Τώρα και
στοχάζονται την Ημέρα που θα μας έλθει.
Oι Λχα του αιώνιου Ήχου,
το προϊόν του χρόνου που υπήρξε,
υπερβαίνουν την επταπλή εκδήλωση.
Μες στον αξεπέραστο Δακτύλιο η Λέξη
της Αγάπης αντηχεί.
Oι επταπλοί Κύριοι προβαίνουν με
ορθό κραδασμό
στην εκτέλεση του έργου.
O καθένας τους ηχεί ένα φθόγγο της βαθιάς
Λογοϊκής συγχορδίας.
Καθένας δίνει την πρέπουσα αναφορά
στο μεγαλύτερο Κύριο Του.
Στην επιβλητική εκπνοή
οι μορφές δομούνται
το χρώμα κατανέμεται ορθά και
η εσωτερική φλόγα φανερώνεται με συνεχώς
εντονότερο Φως.
O Κύριος του Κυανού
που συγκέντρωσε τα πάντα μες
στο τόξο του Βούδι,
ηχεί το φθόγγο Του.
Στην πηγή Τους επιστρέφουν οι άλλοι έξι,
σμίγοντας το διαφορετικό Τους χρώμα
μες στο Αρχέτυπό Τους.
Κυανό προστίθεται στο πράσινο και
αναφαίνεται η γρήγορη ολοκλήρωση.
O κραδασμός του τρίτου προστίθεται
στον πρώτο.
Κυανό σμίγει με το πορτοκαλί και
στη σοφή τους ανάμειξη
αναφαίνεται η σταθερή διάταξη.
Ως προς το κίτρινο και το ερυθρό
ως προς το πορφυρό και το υπέρτατο
προσαρμόζεται ο κραδασμός του έβδομου
σαν το Αρχέτυπο.
Καθένας απ’ τους επτά Κυρίους,
μες στις επτά διατάξεις Τους,
τις προσαρμοσμένες στο δεύτερο καρμικό κύκλο
αναμειγνύουν τις μετατιθέμενες σφαίρες Τους
και
σμίγουν τις μυριάδες των ατόμων Τους.
Oι μορφές
μέσω των οποίων εργάζονται Αυτοί,
τα εκατομμύρια των μικρότερων σφαιρών,
το αίτιο του χωρισμού κι η κατάρα των Ασούρα,
κατακερματίζονται
όποτε ηχήσει η Ιερή Λέξη σε κάποια στιγμή
στο χρόνο.
Η λογοϊκή ζωή ξεχύνεται ορμητικά.
Oι χρωματικές ροές συγχωνεύονται.
Oι μορφές εγκαταλείπονται και
το Παραβράχμα στέκει τελειωμένο.
O Κύριος του κοσμικού Τρίτου εκφέρει
μια Λέξη άγνωστη.
Η επταπλή μικρότερη Λέξη απαρτίζει μέρος
μιας απέραντης συγχορδίας.
Το Τώρα γίνεται ο χρόνος που υπήρξε.
O αιώνας σμίγει με το διάστημα.
Η Λέξη της Κίνησης ακούστηκε.
Η Λέξη της Αγάπης τη διαδέχεται.
Το Παρελθόν εξουσίασε τη μορφή.
Το Τώρα εξελίσσει τη Ζωή.
Η Ημέρα που πρόκειται να έλθει ηχεί
τη Λέξη
της Δύναμης.
Η τελειοποιημένη μορφή κι
η εξελιγμένη ζωή
κρατούν το τρίτο μυστικό του μεγαλύτερου
Τροχού.
Είναι το κρυμμένο μυστήριο της
Ζώσας κίνησης.
Το μυστήριο το χαμένο στο Τώρα,
αλλά γνωστό στον Κύριο
της Κοσμικής Θέλησης.
Τα τριάντα χιλιάδες εκατομμύρια των Φυλάκων
αρνήθηκαν
να υπακούσουν στο κάλεσμα.
“Δεν εισερχόμαστε στις μορφές”, είπαν, “μέχρι
τον έβδομο αιώνα”.
Τα δύο φορές τριάντα χιλιάδες εκατομμύρια
αφουγκράστηκαν την κλήση κι
έλαβαν τις προσχεδιασμένες μορφές.
Oι αντάρτες κρυφογέλασαν και γύρεψαν
πραλαγιακή ειρήνη μέχρι το έβδομο αιώνα.
Αλλά
οι επτά μεγάλοι Κύριοι
αποτάνθηκαν στους μεγαλύτερους Τσόχαν και
μαζί με τους αιώνιους Λχα του τρίτου κοσμικού
ουρανού
άρχισαν συνομιλίες.
Η απόφαση τότε εξαγγέλθηκε.
Oι νωθροί της ύψιστης σφαίρας την άκουσαν να
αντιλαλεί σ’ όλη τη διάταξη.
“Όχι στον έβδομο αιώνα αλλά στο δέκατο
τέταρτο έβδομο αιώνα θα ξανάρθει πάλι
η ευκαιρία.
O πρώτος έσεται έσχατος και ο χρόνος αιώνων
θα απωλεσθεί.”
Oι υπάκουοι Υιοί του Νου
συνδέθηκαν με
τους Υιούς της Καρδιάς και
η εξέλιξη κινήθηκε σπειροειδώς.
Oι Υιοί της Δύναμης στάθηκαν στον
καθορισμένο τόπο τους,
μολονότι το κοσμικό κάρμα ανάγκασε μερικούς
να συνδράμουν τους Υιούς της Καρδιάς.
Στο δέκατο τέταρτο έβδομο αιώνα
οι Υιοί του Νου και της Καρδιάς
απορροφημένοι από την αέναη φλόγα
θα συμπράξουν με τους Υιούς της Θέλησης
σε μανβανταρική εκδήλωση.
Τρεις φορές ο τροχός θα γυρίσει.
Στο κέντρο στέκουν οι βούδες της δράσης
βοηθούμενοι απ’ τους κυρίους της αγάπης και
ακολουθώντας το διπλό τους έργο
θα έλθουν οι ακτινοβόλοι κύριοι της δύναμης.
Oι βούδες της δημιουργίας ήλθαν
απ’ το παρελθόν.
Oι βούδες της αγάπης συναθροίζονται τώρα.
Oι βούδες της θέλησης, στο τελικό γύρισμα του
τρίτου μεγάλου τροχού,
θ’ αστράψουν σε ύπαρξη.
Η επιδίωξη τότε θα έχει ολοκληρωθεί.
Το Πέμπτο προοδεύει και
από τα απομεινάρια του Τέταρτου
πολλαπλασιάσθηκε κι αναπαράχθηκε.
Τα ύδατα ανυψώθηκαν.
Όλα βυθίστηκαν και κατακλύστηκαν.
Το ιερό απομεινάρι,
στην καθορισμένη θέση,
πρόβαλε αργότερα από τη ζώνη της ασφάλειας.
Τα ύδατα διασκορπίσθηκαν.
Το στέρεο έδαφος αναδύθηκε σε κάποιες
προκαθορισμένες περιοχές.
Το Πέμπτο εξαπλώθηκε στην Ιερή Χώρα και με
τους πενταπλούς του ομίλους αναπτύχθηκε
στο κατώτερο Πέμπτο.
Πέρασαν από στάδιο σε στάδιο.
Oι Κύριοι που παρατηρούσαν
αναγνωρίζοντας τις σχηματισμένες ρούπα
έδωσαν σήμα στο κυκλοφορούν Τέταρτο κι
αυτό επιτάχυνε την πορεία του.
Όταν το μικρότερο Πέμπτο είχε φτάσει
στα μισά κι
όλα τα μικρότερα τέσσερα κατοικούσαν
τη χώρα,
οι Κύριοι της Σκοτεινής Πρόθεσης εγέρθηκαν.
Είπαν: “Η δύναμη δεν πρέπει να πορευθεί έτσι.
Oι μορφές κι οι ρούπα του τρίτου και
του τέταρτου, μες στο ομόλογο
Πέμπτο, προσεγγίζουν πολύ το αρχέτυπο.
Το έργο είναι υπερβολικά καλό”.
Κατασκεύασαν άλλες μορφές.
Ζήτησαν κοσμικό πυρ.
Τα επτά βαθιά πηγάδια της κόλασης
ξέρασαν τις σκιές
που θα έδιναν κίνηση.
Το εισερχόμενο έβδομο υποβιβάσθηκε
να διευθετήσει όλες τις μορφές,
τις λευκές
τις σκοτεινές
τις ερυθρές και
τις βαθύχρωμες καστανές.
Η περίοδος της καταστροφής επεκτάθηκε
και στις δύο πλευρές.
Το έργο διαστρεβλώθηκε θλιβερά.
Oι Τσόχαν του ύψιστου πεδίου
ατένιζαν σιωπηλά το έργο.
Oι Ασούρα και οι Τσάιταν,
οι Υιοί του Κοσμικού Κακού και
οι Ρίσι των πιο σκοτεινών αστερισμών
συγκέντρωσαν τις κατώτερες στρατιές τους,
τα πιο ζοφερά γεννήματα της κόλασης.
Συσκότισαν όλο το διάστημα.
Με τον ερχομό του Oυρανόπεμπτου,
ειρήνη διάβηκε τη γη.
O πλανήτης κλονίστηκε και ξέρασε φωτιά.
Ένα μέρος ανυψώθηκε.
Ένα μέρος κατέρρευσε.
Η μορφή άλλαξε.
Εκατομμύρια πήραν άλλες μορφές ή
ανέβηκαν στον ορισμένο τόπο αναμονής.
Αργοπόρησαν μέχρι να σημάνει ξανά γι’ αυτούς
η ώρα της προόδου.
Το πρώιμο Τρίτο δημιούργησε
τα τέρατα,
τα μεγάλα θηρία και
μορφές του κακού.
Σέρνονταν πάνω στην επιφάνεια της σφαίρας.
Το υδατώδες Τέταρτο δημιούργησε
μες στην υδάτινη σφαίρα
ερπετά και κακόφημα γεννήματα,
το προϊόν του κάρμα του.
Τα ύδατα ήλθαν και σάρωσαν τους πρόγονους
των ρευστών γεννημάτων.
Το χωριστικό Πέμπτο δόμησε
στη σφαίρα της ρούπα
τις συγκεκριμένες μορφές της σκέψης.
Τις πρόβαλε.
Αυτές κατοίκησαν το κατώτερο τέσσερα και
σαν μαύρο και κακό
σύννεφο απέκρυψαν το φως της μέρας.
Τα ανώτερα τρία κρύφτηκαν.
O πόλεμος ξέσπασε πάνω στον πλανήτη.
Και οι δύο πλευρές κατέβηκαν στην κόλαση.
Τότε ήλθε ο Κατακτητής της μορφής.
Εξακόντισε το Ιερό Πυρ κι εξάγνισε
τα επίπεδα της ρούπα.
Το πυρ κατέστρεψε τις χώρες την εποχή του
μικρότερου Έκτου.
Όταν εμφανίσθηκε το Έκτο
η Γη είχε αλλάξει.
Η επιφάνεια της σφαίρας διέγραφε
έναν άλλο κύκλο.
Άνθρωποι του ανώτερου Πέμπτου
κυριάρχησαν
τα κατώτερα τρία.
Το έργο μετατοπίσθηκε στο πεδίο
όπου έστεκε ο Προσκυνητής.
Το μικρότερο τρίγωνο μες στο κατώτερο
αυρικό αυγό
έγινε το κέντρο της κοσμικής παραφωνίας.
O τροχός της ζωής στρέφεται μες στον τροχό
της εξωτερικής μορφής.
Η ύλη του Φοχάτ κυκλοφορεί και
το πυρ του προκαλεί τη σκλήρυνση
όλων των μορφών.
O τροχός που δεν είναι ορατός,
περιστρέφεται γοργά μες στη βραδυκίνητη
εξωτερική θήκη
ωσότου φθείρει τη μορφή.
Τα σαράντα εννιά πυρά καίνε
στο εσώτερο κέντρο.
Oι τριάντα πέντε πύρινοι στρόβιλοι,
καθώς κυκλοφορούν,
απλώνονται σ’ όλη την περιφέρεια του κύκλου.
Ανάμεσα στα δύο διέρχονται σε διευθετημένη
ακολουθία οι διάφορες
έγχρωμες φλόγες.
Τα μεγάλα Τρίγωνα
στην ακριβή τους διάταξη
κρατούν κρυμμένο το μυστικό
του τροχού της ζωής.
Το κοσμικό πυρ ακτινοβολεί
κατευθυνόμενο απ’ τη δεύτερη σφαίρα που
ελέγχεται απ’ τον Κυβερνήτη
της συγχωνεύουσας ακτίνας.
Oι κουστωδίες
της τρίτης περιβάλλουσας σφαίρας
σε διάφορες βαθμίδες
οριοθετούν τα μικρότερα τρία.
O τροχός της ζωής κινείται ακόμη
μες στη μορφή.
Oι ντέβα του τέταρτου
συνδέουν τους τριάντα πέντε και
τους αναμειγνύουν με τα κεντρικά
σαράντα εννιά.
Εργάζονται από ψηλά
επιδιώκοντας να σμίξουν το σύνολο.
Ανοδικά μοχθούν, αυτοί που στις μυριάδες τους
μορφές περιστρέφονται μες στους τροχούς
μικρότερου μεγέθους.
Το σύνολο είναι ένα
μολονότι στις κατώτερες σφαίρες
γίνονται ορατές μόνο οι μορφές.
Φαίνονται πως είναι στις υποδιαιρέσεις τους
περισσότερες
απ’ ό,τι μπορεί
να γίνει αντιληπτό ή αποδεκτό
.
Τα πολλά κυκλοφορούν.
Oι μορφές
δομούνται
καθίστανται υπερβολικά άκαμπτες
συντρίβονται απ’ τη ζωή και
επανακυκλοφορούν.
Oι λίγοι περιστρέφονται
συγκρατώντας τα πολλά
μες στη θερμότητα της κίνησης.
O ένας τα περιβάλλει όλα και
τα μεταφέρει όλα
απ’ τη μεγάλη δραστηριότητα
στην καρδιά της κοσμικής ειρήνης.
Oι Ευλογημένοι κρύβουν την τριπλή φύση Τους
αλλά
αποκαλύπτουν την τριπλή ουσία Τους μέσω
των τριών μεγάλων ομάδων ατόμων.
Τρία είναι τα άτομα και τριπλή η ακτινοβολία.
O εσώτερος πυρήνας του Πυρός κρύβεται και
γίνεται γνωστός μόνο μέσω
της ακτινοβολίας κι
εκείνου που ακτινοβολεί.
Μόνο αφού η αναλαμπή εξασθενίσει και
η θερμότητα δεν είναι πια αισθητή,
μπορεί το πυρ να γίνει γνωστό.
Μέσα από τη ζώνη του Ιώδους
που περιβάλλει τους Oυρανούς
διέρχεται η σφαίρα του βαθύχρωμου πορφυρού.
Περνά και δεν επιστρέφει.
Βυθίζεται στο κυανό.
Τρεις φορές περιβάλλεται απ’ το κυανό κι
όταν ο κύκλος συμπληρωθεί,
το πορφυρό ξεθωριάζει και
σμίγει με το ρόδινο και
η Ατραπός διασχίζεται ξανά.
Τρία τα μεγάλα χρώματα στον κύκλο
που λογαριάζεται
για τέταρτος,
το Ιώδες
το κυανό και
το ρόδινο
με το βασικό πορφυρό σε περιστροφή.
Τέσσερα είναι τα δευτερεύοντα χρώματα
στον κύκλο της διάκρισης όπου
γίνεται η περιστροφή.
Διαγράφει τροχιές μέχρι το κεντρικότατο
σημείο και
σε κάποιο βαθμό το ξεπερνά.
Κίτρινη η ζώνη που έρχεται,
πορτοκαλί το σύννεφο που αποκρύβει και
το πράσινο για ζωογόνηση.
Όμως ο χρόνος δεν ήλθε ακόμη.
Πολλά τα στρεφόμενα πυρά
πολλές οι ανακυκλήσεις
αλλά, μόνο όταν
τα συμπληρωματικά χρώματα αναγνωρίσουν
την πηγή τους και
το όλο προσαρμοσθεί στο επτά
η ολοκλήρωση θα γίνει ορατή.
Τότε κάθε χρώμα θα γίνει ορατό στην ορθή
του θέση κι
η περιστροφή θα σταματήσει.
